Zmiany klimatu a osobista odpowiedzialność

 

Konferencja klimatyczna COP 19, Warszawa, Polska 2013

english

 

  • To, co jest teraz potrzebne, to głęboka transformacja świadomości, która pozwoli zmienić  jakość zarówno dyskusji, jak i planów działań zainteresowanych stron – musimy zrozumieć, że nasze preferencje i zachowania kształtują nasze działania. Prawdziwa zmiana musi zacząć się – i być podtrzymywana – w ludzkich sercach i umysłach.

 

  • Mamy wystarczająco dużo danych i dowodów na to, że ludzkość przyczyniła się do zmian klimatycznych i dlatego konieczna jest bardzo poważna korekta naszego zachowania. Wszyscy – całe kraje, ale też każdy z nas indywidualnie – musimy wziąć za to odpowiedzialność i zaangażować się w stosowne działania.

 

  • Nadszedł czas, aby każdy człowiek działał zgodnie z sumieniem. Ta planeta jest naszym domem, a nie towarem. Pora, aby człowiek zaczął korzystać ze swoich wewnętrznych zasobów w zrównoważony sposób.

 

  • Jako ludzkość musimy dążyć do stworzenia i wdrożenia takich planów działań, które będą wynikały ze świadomości, że wszyscy zamieszkujemy tę samą planetę i że wszyscy jesteśmy spadkobiercami konsekwencji zbiorowych działań podejmowanych w naszym imieniu przez społeczności i rządy.

 

  • Nasza niezdolność do zobaczenia skali naszych bieżących problemów i podejmowania działań stosownych do sytuacji jest odbiciem naszej zbiorowej niechęci, aby wziąć osobistą odpowiedzialność za to, co się dzieje. Wynika ona także z niemożności dostrzeżenia połączeń między naszymi indywidualnymi i kolektywnymi postawami, myślami i działaniami a ich wpływem na środowisko naturalne i planetę.

 

  • Natura sygnalizuje nam, że istnieje potrzeba, abyśmy dokonali zmiany w naszej świadomości i powrócili do pielęgnowania wartości, które podtrzymują życie planety i jej mieszkańców. Natura ochrania, gdy sama jest chroniona.

 

  • Utrata złożonych ekosystemów prowadzi do powstania problemów stanowiących zagrożenie dla całej ludzkości, takich jak większa bezbronność wobec skutków katastrof naturalnych, ubóstwo czy głód, oraz do pogorszenia się stanu zdrowia i ogólnego dobrostanu 1 całej populacji. Musimy zająć się problemami istniejącymi – u każdego z nas – na poziomiepostaw oraz zachowaniami, które z tych postaw wynikają.

 

  • Czas, aby zarówno poszczególne jednostki, jak i całe społeczności, zaczęły używać wewnętrznych zasobów, by zmienić nasz sposób reagowania na kwestie związane ze środowiskiem. Trudno będzie zastopować czy choćby spowolnić lawinowo toczące się w środowisku procesy, ale możemy wspierać wysiłki zmierzające do odpowiedniego przystosowania się i kultywować wartości społeczne poprzez budowanie osobistej mocy, wewnętrznej odporności i powrót do wartości obywatelskich.

 

  • Prowadzenie mniej materialistycznego i bardziej przyjaznego dla środowiska stylu życia pomaga chronić zasoby planety. Statystyki pokazują, że po zaspokojeniu podstawowych potrzeb dobrostan odczuwamy najintensywniej, gdy wiedziemy proste życie.

 

  • Procesy upraszczania i przystosowania życia muszą rozpocząć się najpierw wewnątrz nas. Dopiero wówczas możemy żywić nadzieję, że będziemy mieć wpływ na całe systemy i procesy zachodzące w społecznościach wokół nas.

 

  • Organizacja Narodów Zjednoczonych ma rzadką możliwość zwoływania krajów członkowskich z myślą o sprawach dotyczących całego świata. Krytyczna sytuacja związana ze zmianami klimatycznymi na Ziemi wymaga szerokiej wizji i opracowania planów działania, który byłyby całkowicie pozbawione egoizmu.

 

więcej:

www.environment.brahmakumaris.org

cop19 w galeriamedytacji.pl

Top